Κ. Χρυσόγονος : Απο το 2011 συνεχώς επιδεινώνεται το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα

Κ. Χρυσόγονος : Απο το 2011 συνεχώς επιδεινώνεται το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα

Για την Ελλάδα την Ευρώπη και τις εξελίξεις σχετικά με το κοινωνικό της πρόσωπο αλλά και με οτι συνέπειες συνεπάγονται απο το Brexit, μίλησε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας  Χρυσόγονος.

Κύριε Χρυσόγονε είστε ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και θα θέλαμε να μας  πείτε ποιές είναι οι παρεμβάσεις που κάνετε ετσι ώστε οι ευρωπαίοι συνάδελφοί σας να έχουν αντικειμενική εικόνα για τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών για να βγούνε απο το μνημόνιο;

Ως Έλληνας ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και της πολιτικής ευρωομάδας της ευρωπαϊκής Αριστεράς (GUE/NGL) προσπαθώ στο μέτρο του δυνατού και εφικτού να αξιοποιώ κάθε δυνατότητα που μου προσφέρει η θέση αυτή, προκειμένου να αναδειχθούν κατά το δυνατό καίρια ζητήματα που αφορούν την Ελλάδα, ιδίως σε ό,τι αφορά τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών στο πλαίσιο της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας, αλλά και τις επιπτώσεις αυτών των πολιτικών στην Ελλάδα, αλλά και εν γένει στο ενωσιακό όραμα.

Πέρα από τις τακτικές ομιλίες μου στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, που έχουν ως γνώμονα την προβολή και υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, αναφέρω ενδεικτικά και πρόσφατες παρεμβάσεις μου σε έκθεση για την κατάσταση των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην ΕΕ, όπου ως σκιώδης εισηγητής κατέθεσα – μεταξύ άλλων – τροπολογίες για την προστασία και θωράκιση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων από προγράμματα λιτότητας. Παράλληλα, με τροπολογίες μου σε πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν για την προστασία των ευάλωτων ενηλίκων υπογράμμισα την ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, αλλά και την ανάγκη ενίσχυσης της χρηματοδότησης προγραμμάτων της ΕΕ για την αντιμετώπιση των αιτίων που ωθούν στην κοινωνική ανισότητα και ανέχεια.
Ομοίως, σε άλλη έκθεση, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη, σχετικά με την παρακολούθηση της εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου, στην οποία είμαι εισηγητής, επιχείρησα να καταδείξω ότι η εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου στις χώρες όπου εφαρμόζονται προγράμματα λιτότητας είναι προβληματική, καθώς συχνά έρχεται σε αντίθεση με τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες της ΕΕ, αλλά και με τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Επίσης, με πρόσφατη γνωμοδότηση μου πάνω σε πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου για τη θέσπιση Οδηγίας σχετικά με την αποτροπή χρησιμοποίησης του οικονομικού συστήματος για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, επιχείρησα να αναδείξω τη σημασία που έχει η διαφάνεια για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων, που μαστίζουν και την Ελλάδα. Συγχρόνως, με γνωμοδότηση μου πάνω σε πρόταση του Ευρωκοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κανονισμού για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων εθνικών αρχών για την καλύτερη εφαρμογή του δικαίου προστασίας των καταναλωτών, υπογράμμισα τη σημασία του απόλυτου σεβασμού των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλους τους φορείς για την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών και τη συγκρότηση μιας πιο δίκαιης, ασφαλούς και ισορροπημένης, φιλικής προς τον καταναλωτή αγοράς, κάτι που είναι καίριο ζητούμενο και για τη σημερινή Ελλάδα.
Σε επίπεδο γραπτών δηλώσεων, αναφέρω την πρόσφατη γραπτή δήλωση που κατέθεσα μαζί με άλλους συναδέλφους προς συλλογή υπογραφών στο Ευρωκοινοβούλιο, σχετικά με την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και εν γένει για την ελλειμματική στάση της απέναντι στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.
Εξάλλου, με σειρά ερωτήσεων-παρεμβάσεων μου απέναντι στα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθώ να αναδεικνύω συνεχώς κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την Ελλάδα, αλλά και την πορεία της Ευρώπης. Ενδεικτικά αναφέρω, πρόσφατες ερωτήσεις μου σε σχέση με τη ραγδαία αύξηση της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα, το εντεινόμενο ρεύμα μετανάστευσης νέων επιστημόνων, το δημογραφικό πρόβλημα που εντείνεται από τις πολιτικές λιτότητας, την παρακολούθηση της προσωπικής σφαίρας του πολίτη, τις επιπτώσεις της λιτότητας στην υγεία, τη μόλυνση και υποβάθμιση του περιβάλλοντος, αλλά και παρεμβάσεις μου για ανάληψη πρωτοβουλιών για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προσφυγικών ροών και την ενίσχυση της διαφάνειας στη χρηματοδότηση των ΜΚΟ.
Αν ανατρέξει κανείς στις ιστοσελίδες καταγραφής του έργου των ευρωβουλευτών (MEP-ranking), θα διαπιστώσει ότι κατατάσσομαι σταθερά από την αρχή της θητείας μου, μέσα στις πρώτες 20 θέσεις των πιο δραστήριων ευρωβουλευτών σε σύνολο 751, ενώ καταλαμβάνω ως τώρα την πρώτη θέση σε δραστηριότητα από τους ευρωβουλευτές της πολιτικής ομάδας της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Αυτό αποτελεί μια στατιστική καταγραφή των προσπαθειών μου να αναδειχθούν στο πλαίσιο του Ευρωκοινοβουλίου καίρια ζητήματα που αφορούν την Ελλάδα και εν γένει την πορεία της ΕΕ.

Έχετε πει ότι υπάρχει κίνδυνος να μειωθεί ο πληθυσμός της Ελλάδας. Γιατί κατά τη γνώμη σας, υπάρχει αυτός ο κίνδυνος και πως αντιμετωπίζεται αν είναι υπαρκτός ; Η οικονομική ανέχεια δεν είναι ανασταλτικός παράγοντας;

Όντως έχω επισημάνει ότι σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα το δημογραφικό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας. Αν ερευνήσει κανείς τα στοιχεία παρατηρεί ότι το 2011 ήταν η πρώτη χρονιά στην ιστορία του ελληνικού κράτους (με εξαίρεση του πολεμικού και κατοχικού έτους του 1941), κατά την οποία είχαμε περισσότερους θανάτους παρά γεννήσεις. Από τότε μέχρι σήμερα η κατάσταση επιδεινώνεται κάθε χρόνο. Η εξέλιξη αυτή, σε συνδυασμό με το ισχυρό μεταναστευτικό ρεύμα, ιδίως νέων Ελλήνων υψηλού μορφωτικού επιπέδου προς χώρες εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης που άρχισε να εμφανίζεται με ένταση από την αρχή της εφαρμογής των πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα κατά το έτος 2010 και συνεχίζεται αμείωτο ως τις μέρες μας, δημιουργεί τη ζοφερή προοπτική της αποψίλωσης του τόπου από τον γηγενή πληθυσμό του. Εάν οι τάσεις αυτές συνεχισθούν με τον ίδιο ρυθμό, τότε είναι εξαιρετικά δύσκολο στο μεσοπρόθεσμο μέλλον να αποφευχθεί η άτακτη χρεωκοπία, καθώς ένας ολοένα μικρότερος πληθυσμός θα καλείται να αντιμετωπίσει ένα αυξανόμενο βάρος δημόσιων και ιδιωτικών χρεών. Στο πλαίσιο αυτό, ακόμη και η ίδια η συνέχιση της ύπαρξης του Ελληνισμού στην ιστορική του κοιτίδα δεν θα μπορεί να θεωρηθεί διασφαλισμένη.
Χρειάζεται συνεπώς ριζική αλλαγή στις ακολουθούμενες οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές, προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της οικογένειας ως κοινότητας γονέων και τέκνων και της αποκατάστασης στοιχειώδους κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης. Η επιβάρυνση των γονέων ενός ή περισσότερων τέκνων με τον ίδιο, ή σχεδόν τον ίδιο φορολογικό συντελεστή που επιβαρύνει και τους άτεκνους για το ίδιο εισόδημα είναι άδικη, διότι ο άτεκνος επωφελείται από το σύνολο του εισοδήματός του για τον εαυτό του, ενώ οι γονείς διαθέτουν μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους για τα τέκνα τους. Ακόμη χειρότερη είναι η αδικία ως προς τις ασφαλιστικές εισφορές, αφού τα παιδιά στο μέλλον θα εργασθούν και θα στηρίξουν με τις ασφαλιστικές εισφορές τους τις συντάξεις των γονέων τους, ενώ ο άτεκνος φθάνοντας στην τρίτη ηλικία θα εξαρτάται αποκλειστικά από τους πόρους του ασφαλιστικού συστήματος. Είναι συνεπώς ανάγκη να αλλάξει δραστικά η πολιτική αυτή, με την εισαγωγή κλιμακωτών επιβαρύνσεων (μικρότερων για τους γονείς, σε αντίστροφη αναλογία προς τον αριθμό των τέκνων, και μεγαλύτερων για τους άτεκνους)

Οι ευρωβουλευτές των άλλων χωρών, τι εικόνα έχουν για τη Ελλάδα και την πολιτική ηγεσία της;

Η εικόνα που έχουν οι ευρωβουλευτές των άλλων χωρών για την Ελλάδα δεν είναι ενιαία και εξαρτάται εν πολλοίς από τον πολιτικό σχηματισμό, στον οποίο ανήκουν. Σε γενικές γραμμές πάντως θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι ευρωβουλευτές των άλλων χωρών βλέπουν κατά κάποιο τρόπο με συγκρατημένη, επιφανειακή συμπάθεια την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα και οι Έλληνες πολίτες. Δε δείχνουν ωστόσο ότι είναι διατεθειμένοι να προβούν σε ουσιαστικές παραχωρήσεις προς όφελος της Ελλάδας, αλλά σε βάρος των χωρών που εκπροσωπούν, προκειμένου να δοθεί αποφασιστική λύση στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.
Θα πρέπει ωστόσο να γίνει αντιληπτό ότι το κέντρο λήψης των αποφάσεων για το ελληνικό πρόγραμμα δεν είναι το Ευρωκοινοβούλιο, όπου οι συσχετισμοί των πολιτικών δυνάμεων και απόψεων θα οδηγούσαν ενδεχομένως σε μία ηπιότερη μεταχείριση της Ελλάδας. Το κέντρο λήψης αποφάσεων, ιδίως ως προς την περίπτωση της Ελλάδας, είναι μάλλον η σύνοδος των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, δηλ. το Eurogroup. Πρωτεύοντα δε ρόλο ως κέντρο λήψης αποφάσεων επί του ελληνικού ζητήματος έχει το γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών, επειδή τα κεφάλαια που θα μπορούσαν όλα τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης να μας δανείσουν, αν δε συνεισέφερε η Γερμανία ως κύριος δανειστής της χώρας, δεν θα έφθαναν για την κάλυψη των δανειακών αναγκών της Ελλάδας.

Μετά τις εκλογές στην Ολλανδία, αλλά ενόψει των γαλλικών και γερμανικών εκλογών ο δρόμος της Ευρώπης αλλάζει;

Ανεξάρτητα από τις εκλογικές συγκυρίες ο δρόμος της Ευρώπης οφείλει να είναι αυτός που σέβεται απόλυτα τις αυθεντικές ιδρυτικές αξίες και αρχές του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, όπως αυτές ορίζονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας και στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ. Έμφαση πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση της δημοκρατίας και της διαφάνειας με ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιο (ΕΚ), με μεγαλύτερη εξάρτηση της Κομισιόν από το ΕΚ και υποχρέωση λογοδοσίας προς αυτό. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί επίσης στην πραγματική κατοχύρωση της κοινωνικής αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ στην προάσπιση των απειλούμενων εργασιακών και γενικότερα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην εξεύρεση ισορροπημένων λύσεων για την αποτελεσματική επίλυση των δημοσιονομικών και κοινωνικών προβλημάτων των οικονομικά ασθενέστερων κρατών-μελών, καθώς και στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνοχής και αλληλεγγύης, π.χ. μέσω της ισομερούς μεταφοράς πόρων προς τις αδύναμες περιφέρειες της Ευρώπης. Η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της ΕΕ, χωρίς ωστόσο να απεμπολείται η κρατική κυριαρχία, σε τομείς που θα απέφεραν όφελος για όλους, όπως είναι για παράδειγμα η ενίσχυση της κοινής άμυνας ως απαραίτητο στοιχείο για την εγγύηση και θωράκιση των ευρωπαϊκών συνόρων αποτελεί μια ακόμη σημαντική ψηφίδα του δρόμου που μπορεί να ακολουθήσει η ΕΕ, αν θέλει να βαθύνει τις ρίζες του οικοδομήματός της στοχεύοντας παράλληλα σε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική ενότητας.

Το Brexit πόσο αλλάζει τις σχέσεις με την Ελλάδα και τις σχέσεις της Βρετανίας με την υπόλοιπη Ευρώπη;

Η έξοδος της Μεγάλης Βρετανίας από την ΕΕ αποτελεί σοβαρό πλήγμα στην υλοποίηση του οράματος για μια ισχυρή, συμπαγή και αλληλέγγυα Ευρώπη. Η βρετανική έξοδος από την ΕΕ τη δεδομένη στιγμή φαίνεται ότι σηματοδοτεί μεταβολές στους συσχετισμούς δυναμικής της ΕΕ. Ωστόσο είναι πολύ νωρίς για να εκτιμήσει κανείς με ασφάλεια την ακριβή έκταση αυτών των μεταβολών. Αυτό θα κριθεί από την πολιτική που θα επιλέξει να ακολουθήσει μεσοπρόθεσμα τόσο η Μεγάλη Βρετανία όσο και η ΕΕ, κάτι το οποίο δεν είναι απόλυτα ξεκάθαρο ως τώρα.
Θεωρώ ότι το Brexit θα είναι επώδυνο για την ΕΕ, η οποία θα στερηθεί μια καθαρή συνεισφορά περίπου 9 ή 10 δις ευρώ ετησίως από τη Μεγάλη Βρετανία. Φαίνεται όμως ότι θα είναι ακόμα πιο επώδυνο για την τελευταία, καθώς θα χάσει κάποιες δεκάδες δις ετησίως από το ΑΕΠ της και κινδυνεύει και με απόσχιση τουλάχιστον της Σκωτίας. Η αποχώρηση της από την ΕΕ δε θα πρέπει να εκλαμβάνεται συναισθηματικά, αλλά με ψυχραιμία και υπό ρεαλιστικό πρίσμα, έτσι ώστε να διατηρηθούν σε υψηλό επίπεδο οι σχέσεις της Μεγάλης Βρετανίας με την Ελλάδα και την ΕΕ. Εξάλλου στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, είναι δεδομένο ότι η Μεγάλη Βρετανία έχει ανάγκη την ΕΕ, αλλά και αντιστρόφως. Παρά τους αρχικούς κραδασμούς ελπίζω τελικά να επικρατήσει η λογική της συνεργασίας και όχι της σύγκρουσης στις σχέσεις Μεγάλης Βρετανίας και ΕΕ.

newstag.gr

Advertisements