Η «αντεπίθεση» της σοσιαλδημοκρατίας

Άρθρο της Νάντιας Γιαννακοπούλου Αναπληρώτριας Εκπροσώπου Τύπου του ΠΑΣΟΚ στην εφημερίδα «Ειδήσεις»

Κάτι αλλάζει στην Ευρώπη… Η δημοσκοπική πρωτιά του Εμμανουέλ Μακρόν στη Γαλλία αλλά και η δυναμική πορεία του Μάρτιν Σουλτς στη Γερμανία, έχουν αρχίσει να μονοπωλούν τον δημόσιο διάλογο το τελευταίο διάστημα. Ακόμη κι αν ο Σουλτς ηττηθεί, η σοσιαλδημοκρατία αποκτά ξανά δυναμική στη Γερμανία, κι αυτό θα επηρεάσει τις κρίσιμες αποφάσεις μιας ενδεχόμενης νέας κυβέρνησης της Άνγκελα Μέρκελ. Η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, με την ενίσχυση της σοσιαλδημοκρατίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προοιωνίζει σοβαρές αλλαγές.

Αυτή η ιδεολογική στροφή έχει σαφείς ρίζες στο γενικότερο πολιτικό κλίμα των τελευταίων ετών. Μετά από επτά χρόνια κρίσης, όλοι πλέον μπορούν να συμφωνήσουν ότι οι πολιτικές αυστηρής λιτότητας που επέβαλλαν οι συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης έχουν τελματώσει την οικονομία και έχουν ουσιαστικά αποτύχει.

Είναι πλέον προφανές ότι η κοινωνική ισορροπία στην Ευρώπη θα επέλθει μόνο όταν ο άλλος πόλος, η σοσιαλδημοκρατία, γίνει ξανά κυρίαρχη δύναμη και επαναφέρει το εκκρεμές στο κέντρο. Οι ευρωπαϊκές αξίες, τις οποίες όλοι επικαλούνται στα δύσκολα, είναι η ιδεολογική ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς. Και αυτή, βέβαια, δεν συντάσσεται πουθενά με το μόρφωμα της δήθεν ριζοσπαστικής αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ…

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το μεγάλο ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι να δούμε πώς θα πορευτούμε από εδώ και στο εξής, ως ο διαχρονικός εκφραστής της Ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα. Κρατώντας το θετικό πρόσημο από την μακρόχρονη πορεία μας, με κορυφαίο τον δημοκρατικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας, τις μεγάλες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και τα μεγάλα έργα, και έχοντας μάθει από τα λάθη του παρελθόντος και τους επώδυνους συμβιβασμούς που αναγκαστήκαμε να κάνουμε στα χρόνια της κρίσης για να κρατήσουμε την Ελλάδα όρθια.

Εξάλλου, η ωριμότητα αποκτάται μέσα από τις επώδυνες εμπειρίες. Και τέτοιες έχουμε πολλές. Άλλωστε οι εποχές έχουν αλλάξει. Όποιος πολιτεύεται με εύκολα συνθήματα, ακόμα και αν κερδίσει πρόσκαιρα κάποιες εκλογές, αποδομείται αμέσως από τη σκληρή πραγματικότητα. Το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι χαρακτηριστικό.

Βασικός μας στόχος, λοιπόν, ενόψει και του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, στο οποίο θα τεθεί το αξιακό και ιδεολογικό πλαίσιό μας, είναι ο επαναπροσδιορισμός των πολιτικών προτεραιοτήτων του Κινήματος, στην κατεύθυνση της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας, της σύγχρονης ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς, του προοδευτικού πατριωτισμού για την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Οφείλουμε να προτάξουμε το μετασχηματισμό μας σε ένα σύγχρονο μεταρρυθμιστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, ευρωπαϊκού τύπου. Να δώσουμε συγκεκριμένες λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα, με σαφές κοινωνικό πρόσημο. Μια δύναμη που θα στέκεται σταθερά δίπλα στους σύγχρονους μη-προνομιούχους. Τους ανέργους, τους συνταξιούχους και τους χαμηλόμισθους. Την νέα γενιά που έχει τόσες δυνατότητες και προσόντα και αναγκάζεται να φύγει στο εξωτερικό για να βρει δουλειά. Τους πολίτες που θέλουν αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος. Ένα κόμμα που θα μεριμνά για τα δικαιώματα ευπαθών ομάδων και θα στέκεται με απόλυτο τρόπο απέναντι σε φαινόμενα ρατσισμού και χυδαιότητας.

Μια δύναμη εξωστρεφή που θα αναδεικνύει νέα πολιτικά θέματα και δεν θα αναλώνεται σε καυγάδες για το χθες. Που θα φέρει στη δημόσια συζήτηση θέματα στήριξης της απασχόλησης, περιβάλλοντος, στήριξης της εργαζόμενης οικογένειας, της τρίτης ηλικίας, σύγχρονης εκπαίδευσης, ατομικών δικαιωμάτων, θεσμικών αλλαγών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής.

Να στραφούμε και πάλι στους πολίτες εκείνους που αισθάνονται αποκλεισμένοι και αδύναμοι. Με καθαρό λόγο και χωρίς διαμεσολαβήσεις. Να τους ακούσουμε και να τους δώσουμε δικαίωμα λόγου. Για όλα τα θέματα και φυσικά και για τα εσωτερικά μας. Να επαναφέρουμε στη δημόσια συζήτηση την έννοια του «κοινού οφέλους». Γιατί η πίστη σε αυτή την έννοια, του «κοινού οφέλους», είναι τελικά που διαχωρίζει ένα σοσιαλδημοκρατικό-κεντροαριστερό από ένα συντηρητικό ή νεοφιλελεύθερο κόμμα και από τον ανεύθυνο λαϊκισμό της αριστεράς.

Advertisements