Έξοδος από την κρίση με ένα bail out της ελληνικής παραγωγής

ragkousis

Του Γιάννη Ραγκούση

Αν και δεν βολεύει τον εθνικό μας ναρκισσισμό, εντούτοις πρέπει καθαρά να το πούμε: Την ώρα που οι άλλοι χτίζουν τεχνολογικούς Παρθενώνες, εμείς εδώ σε λίγο θα τρώμε τεχνολογικά βελανίδια. Το σημαντικότερο θέμα σε χώρες με καθεστώς συντεταγμένης χρεοκοπίας δεν είναι η κατανάλωση, δεν είναι οι μεγάλες συντάξεις, δεν είναι η ζήτηση. Είναι η παραγωγή. Είναι η ισχυρή παραγωγική βάση.

Μα, θα αναρωτηθεί κάποιος, παραγωγή δεν ισοδυναμεί με ανάπτυξη; Δεν είμαστε κοντά στο να αποκτήσουμε ξανά θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης; Δεν είχαμε αποκτήσει θετικό ρυθμό το 2014; Ιδού λοιπόν ένα εξαιρετικό παράδειγμα μετα-αλήθειας.

Πού βρίσκεται ή μετα-αλήθεια; Ακριβώς εδώ: Προσέξτε, το 84% των νέων επιχειρήσεων εντοπίζονται στην εστίαση, τα μπαρ, τις καφετέριες, το λιανεμπόριο. Αντίθετα, κλάδοι με διεθνή προσανατολισμό, όπως η μεταποίηση τροφίμων ή η τεχνολογία, σημειώνουν μείωση του αριθμού των νέων επιχειρήσεων κατά 38% και 27% αντίστοιχα. Αυτό που εξελίσσεται έτσι κι αλλιώς δεν συνιστά ανάπτυξη. Είναι ο γκρεμός που πηγαίνουμε χωρίς φρένα.

Το εθνικό και κοινωνικό πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο δραματικό όμως διότι, πρώτον, η χώρα σε αντίθεση με τις υπόλοιπες, εγκλωβίστηκε στα μνημόνια και κινδυνεύει να σαπίσει μέσα σε ένα 4ο υβριδικό μνημόνιο που στην πραγματικότητα ετοιμάζεται. Δεύτερον, διότι καμία παραγωγική ανασυγκρότηση δεν μπορεί να επιτευχθεί από τη στιγμή που το ΔΝΤ, ο μεγαλύτερος σύμβουλος για την κίνηση επενδυτικών κεφαλαίων παγκοσμίως, αναφέρει στις εκθέσεις του συνεχώς και μονότονα ότι «το χρέος της Ελλάδας είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο». Μια χώρα σε παρατεταμένο μνημόνιο είναι ένα κατάστημα με κατεβασμένα ρολά. Μια χώρα με εκθέσεις ότι έχει εξαιρετικά μη βιώσιμο χρέος είναι ένα κατάστημα με σπασμένη βιτρίνα. Κανείς δεν το πλησιάζει εύκολα, ακόμη κι αν οι ροές των τοκοχρεωλυσίων είναι βατές.

Γι’ αυτό, είτε η πατρίδα μας θα βάλει τέλος στα παρατεταμένα μνημόνια και στο εξαιρετικά μη βιώσιμο χρέος, είτε τα παρατεταμένα μνημόνια και το χρέος θα βάλουν τέλος στην Ελλάδα του ευρώ.

Όμως, για να βάλουμε ένα αληθινό τέλος στα μνημόνια -που στην πραγματικότητα αποδείχτηκε ότι δεν σκίζονται- καθώς και στο χρέος, χρειαζόμαστε ένα εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Και πυρήνας ενός τέτοιου σχεδίου -τώρα πια- μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα από ένα σχέδιο διάσωσης των παραγωγικών δυνάμεων και των παραγωγικών ηλικιών της πατρίδας μας, ένα bail out της παραγωγής.

Ωστόσο, πριν μιλήσουμε γι’ αυτό, μια μικρή, μάλλον αντισυμβατική, παρέκβαση για τον κίνδυνο του Grexit. Ο υπαρκτός κίνδυνος για Grexit, ο κίνδυνος για την παύση συμμετοχής της χώρας στη ζώνη του ευρώ δεν προέρχεται στην πηγή του μόνο από τους περιβόητους δραχμιστές. Αυτοί βρίσκουν και κάνουν.

Το θανατηφόρο κοκτέιλ που αυξάνει τη δυσαρέσκεια για το ευρώ είναι ο τριπλός συνδυασμός «παρατεταμένο μνημόνιο, εξαιρετικά μη βιώσιμο χρέος, αποεπένδυση». Αυτός ο συνδυασμός είναι που παράγει φόβο και ανασφάλεια στους Έλληνες. Που αυξάνει διαρκώς το ρεύμα του εγχώριου ευρωσκεπτικισμού που καθιστά ευάλωτους τους Έλληνες σε κάθε λογής δραχμιστές.

Επομένως, αν η σημερινή γερμανική πολιτική ηγεσία ενδιαφέρεται πραγματικά για τη συνοχή της Ευρωζώνης, τότε πρέπει να σταματήσει τις ανοησίες του τύπου «η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα με το χρέος». Την ίδια στιγμή, ο κ. Τσίπρας ας μην παριστάνει τον δήθεν ενοχλημένο για όσα συνεχίζονται να λέγονται για Grexit.  Αυτός είναι ο πολιτικός ηθικός αυτουργός του ρεύματος των δραχμιστών στην Ελλάδα. Αυτός εγκλώβισε την Ελλάδα σε ένα 3ο μνημόνιο και τώρα ετοιμάζει ένα 4ο υβριδικό που θα ενισχύσει περαιτέρω το αντιευρωπαϊκό ρεύμα στην Ελλάδα. Αυτός έθρεψε ιδεολογικά τους δραχμιστές.

Επομένως, τι κάνουμε;

Κοιτάξτε, αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, το θετικό στοιχείο της συγκυρίας είναι ότι ποτέ άλλοτε το σταυροδρόμι που βρέθηκε η Ελλάδα δεν είχε τόσο ξεκάθαρη «οδική σήμανση», που δείχνει πολύ καθαρά τους μοναδικούς δύο δρόμους που έχουμε μπροστά μας. Είτε η Ευρώπη θα σταθεί στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων και θα φύγει μπροστά με ίδια φορολογία για όλους και κοινό χρέος, αμοιβαιότητα δηλαδή, είτε εμείς έχουμε ένα και μοναδικό δρόμο που μας απομένει: ένα επόμενο κύμα προόδου, βασισμένο, σε μια εθνική στρατηγική, σε ένα τρίπτυχο εθνικών στόχων που περικλείονται σε δύο «όχι» κι ένα «ναι».

-Όχι στην παράταση των μνημονίων.

-Όχι σε ένα «εξαιρετικά μη βιώσιμο ελληνικό χρέος».

-Ναι σε ένα σχέδιο διάσωσης, της παραγωγικής βάσης της χώρας.

Τι σημαίνει σχέδιο διάσωσης, bail out των παραγωγικών δυνάμεων; Σημαίνει καθολική αποφορολόγηση της παραγωγής. «Ναι» φόροι στα κέρδη, «ναι» φόροι στα μερίσματα, «ναι» φόροι στην κατανάλωση, αλλά κανένας φόρος στην παραγωγική διαδικασία. Ειδικός ή καταναλωτικός. Ανταγωνιστικός ΦΠΑ στον τουρισμό και στα αγροεφόδια, «όχι» ΕΝΦΙΑ στα κτίρια των παραγωγικών μονάδων.

Σχέδιο διάσωσης σημαίνει να μην αποκλείεις τους νέους, τους ιδιωτικούς υπαλλήλους και τους ανέργους, δηλαδή την παραγωγή και τις παραγωγικές δυνάμεις από τη διανομή του πλεονάσματος των 620 εκατ. ευρώ. Όπως δηλαδή έκανε πρόσφατα η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου χωρίς την πραγματική αντίρρηση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Σχέδιο διάσωσης σημαίνει ένα κύμα, ένα υπαρξιακά αναγκαίο τσουνάμι ρευστότητας κι επενδύσεων με στόχο να εξελιχθεί η Ελλάδα όχι απλώς σε μια οικονομία που παράγει, αλλά σε μια οικονομία που παράγει μέσα παραγωγής υψηλής τεχνολογίας.

Ποια είναι η Ελλάδα που παράγει μέσα παραγωγής; Είναι η Ελλάδα που δεν παράγει απλώς ντομάτες. Αλλά είναι η Ελλάδα που παράγει σπόρο ντομάτας που φθάνει να πωλείται μέχρι 50.000 ευρώ το κιλό. Περισσότερο κι από τον χρυσό. Η Ελλάδα που παράγει μέσα παραγωγής υψηλής τεχνολογίας, νέο λογισμικό, ρομποτική τεχνολογία, δημιουργεί άμεσα χιλιάδες νέες θέσεις παραγωγικής εργασίας. Φέρνει πίσω τα παιδιά της που μετανάστευσαν λόγω της κρίσης. Διότι δεν εισάγει μόνο τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας αλλά και τις εταιρείες που τα παράγουν.

Πώς; Συγκεκριμένα ως εξής: με φορολογικό συντελεστή 0% για τα δύο πρώτα χρόνια και με 7% για τον υπόλοιπο κύκλο ζωής τους. Για όλες οι εταιρείες από τον πρωτογενή μέχρι τον τριτογενή τομέα, που παράγουν μέσα παραγωγής βασισμένα στην έρευνα, την καινοτομία και την πνευματική ιδιοκτησία, με κατοχυρωμένη πατέντα – από σπόρους, μέχρι ρομπότ και λογισμικό τεχνητής νοημοσύνη.

Πρόκειται για φορολογικούς συντελεστές που μπορεί να επιτευχθούν επακριβώς με άμεσους και πολλαπλούς τρόπους. Κυρίως πρόκειται για συντελεστές που θα φέρουν ισοδύναμη όχι μείωση αλλά αύξηση φορολογικών εσόδων, δεδομένου ότι θα ξεκινήσουν να λειτουργούν εταιρείες και ολόκληροι τομείς που σήμερα δεν υπάρχουν, δεν λειτουργούν στην Ελλάδα.

Αυτό σημαίνει σχέδιο διάσωσης της παραγωγής.

Προοδευτικό είναι πράγματι να είσαι υπερήφανος που είσαι Έλληνας. Αλλά όχι υπερήφανος επειδή βρίζεις τους Γερμανούς και τους Ολλανδούς, αλλά επειδή με το προϊόν που παράγεις μπορείς να σταθείς ανταγωνιστικά απέναντι σε ένα γερμανικό ή ένα ολλανδικό προϊόν.

Αληθινά προοδευτικός είσαι όταν ΠΡΙΝ αναρωτηθείς τι θα κάνουν οι ξένοι, οι εταίροι για την Ελλάδα, απαντήσεις στο τι πρέπει να κάνουμε εμείς για την πατρίδα μας. Αληθινά προοδευτικός είσαι όταν, πριν από το 2018, που θα πάρουν αυτοί τις αποφάσεις τους για την περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, δώσεις εσύ τη μεγαλύτερη εγγύηση προς τις νέες γενιές πως η πατρίδα μας δεν θα χρεοκοπήσει ξανά.

Όταν, επομένως, εμείς πριν από οποιονδήποτε άλλον, ως κοινωνία και πολιτικό σύστημα προχωρήσουμε σε μια ιστορική Συνταγματική Αναθεώρηση που θα συμπεριλάβει για πρώτη φορά συνταγματική πρόβλεψη, ανωτάτου ορίου στον εξωτερικό δανεισμό της χώρας.

Αυτό είναι το επόμενο κύμα προόδου.

Advertisements