ΠΑΣΟΚ: «Καφκικής έμπνευσης το Ασφαλιστικό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ»

Βασικά σημεία ομιλίας Γιάννη Μανιάτη, Υπευθύνου Κ.Ο. της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για Ενέργεια, Περιβάλλον και Υποδομές, στην Κοινή Συνεδρίαση των Επιτροπών Κοινωνικών Υποθέσεων και Οικονομικών σχετικά με το τρέχον ασφαλιστικό – φορολογικό νομοσχέδιο

  1.  Χρυσός χορηγός των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, το νέο ασφαλιστικό των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δημιουργεί αντικίνητρα για ασφάλιση στο δημόσιο σύστημα.
  2. Η κυβέρνηση μας ζητά να νομοθετήσουμε ένα νομοσχέδιο που οδηγεί στον καιάδα, με τραγικά ποσοστά αναπλήρωσης που οδηγούν στο χάος τους νέους συνταξιούχους και τις επόμενες γενιές.
  1. Ο νέος φορέας που θα ενταχθούν όλα τα ταμεία, ονομάζεται ΕΦΚΑ. Εγώ λέω ότι πρόκειται για ασφαλιστικό ΚΑΦΚικής λογικής.
  1. Η κυβέρνηση ανέθεσε στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας να εκπονήσει με το κύρος του μία αναλογιστική μελέτη για το Ασφαλιστικό. Τι γίνεται με την Εθνική Αναλογιστική Αρχή;

Συνέχεια

Κ. Χρυσόγονος: Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής

https://i0.wp.com/www.ethnos.gr/images/titles/apopsis-chrysogonos.jpgΗ διαπραγμάτευση της Ελλάδας με τους δανειστές βρίσκεται για μία ακόμη φορά σε κρίσιμο σημείο. Ανεξάρτητα όμως από την έκβασή της, το ζητούμενο για τη χώρα είναι να υλοποιηθούν οι δράσεις που επιβάλλονται ούτως ή άλλως για την ανόρθωση των δημοσιονομικών μας. Το ελληνικό πρόβλημα δεν απέρρεε ούτε στα χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας ούτε και σήμερα από υπερβολικές δημόσιες δαπάνες, αφού αυτές, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, βρίσκονται πολύ κοντά στον μέσο όρο της Ευρωζώνης (άλλο αν έχουν τη δέουσα ανταποδοτικότητα για την οικονομία και την κοινωνία ή όχι).

Το πρόβλημα βρισκόταν στην υστέρηση των δημοσίων εσόδων, η οποία πήγαζε κυρίως από τη μεγάλη έκταση της παραοικονομίας και της φοροδιαφυγής. Αυτή σχετίζεται με το μικρό μέσο μέγεθος των ελληνικών επιχειρήσεων, με επακόλουθο αυξημένη δυσκολία ανίχνευσης της φορολογικής παρανομίας από τις αρμόδιες δημόσιες αρχές, αλλά και με μια γενικότερη νοοτροπία ανοχής προς την κάθε είδους παραβατικότητα, που έχει δυστυχώς διαποτίσει την ελληνική κοινωνία τις τελευταίες δεκαετίες. Είναι επιτακτική λοιπόν η ανάγκη περιστολής της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής (ΦΠΑ) και του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος, δηλαδή του λαθρεμπορίου, ιδίως καυσίμων και ειδών καπνού. Η προχθεσινή έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους της Βουλής των Ελλήνων κάνει εύστοχα λόγο για fata morgana, αφού διάφορα μέτρα που έχουν ήδη συζητηθεί κατά καιρούς παραμένουν μετέωρα, ενώ το ίδιο ισχύει και για την αναδιάρθρωση των φορολογικών υπηρεσιών, όπου παρατηρούνται συνεχείς εμπλοκές.

Συνέχεια

Γράμμα στην Ειδομένη μέσω Βρυξελλών

του Δημήτρη Κοντογιάννη*

Η έκφραση «η πραγματικότητα ξεπερνά κάθε φαντασία» φαινόταν στα ματιά μου τόσο κλισέ και διαδεδομένη όσο το γνωστό και εξίσου κλισέ «μια εικόνα χίλιες λέξεις». Μια ακόμη διάψευση για εμένα και την μάλλον παράλογη λογική μου. Αυτό που βιώνουμε καθημερινά επιβεβαίωσε ένα ακόμα ξεπερασμένο στα μάτια μου ρητό, «όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος». Τελικά υπάρχουν πολλά κλισέ και όλα επιβεβαιώνουν την πανηγυρική διάψευση μου. Μάλλον δεν είναι τόσο κλισέ.
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι χιλιάδες άνθρωποι και παιδιά ακόμα και νεογέννητα θα ήταν χαμένοι κάπου ανάμεσά στα σύνορά μας με τα Σκόπια. Δεν πίστευα  ποτέ ότι θα βρίσκονταν μεταξύ της νομικής ανυπαρξίας και της  υπαρκτής αδιαφορίας. Εξάλλου οι νομικές ρυθμίσεις για τους πρόσφυγες παραβιάζονται και απαξιώνονται καθημερινά. Δεν φανταζόμουν το βασικό ότι άνθρωποι θα είναι υποχρεωμένοι να φεύγουν από τις χώρες τους και ότι δεν θα μπορούν να απολαμβάνουν της προστασίας της πατρίδας τους. Ούτε μου φαίνονταν λογικά τα αίτια να υπάρχει πόλεμος. Αφελές, παράλογο και ουτοπικό!!
Ξεπερνώ την παράλογη λογική μου. Συνεχίζω με την κατάσταση στην Ειδομένη. Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το κύμα των προσφύγων. Δεν έχει την οικονομική δυνατότητα, δεν έχει τις προδιαγραφές αλλά ούτε και τον αναγκαίο σχεδιασμό. Η ύπαρξη οργανώσεων αγνώστου νομικής κατοχύρωσης και δομής, αυτοαποκαλούμενων αλληλέγγυων στην Ειδομένη, καταδεικνύει την αδυναμία ελέγχου της κατάστασης από το Κράτος. Όποιος δηλώνει ΜΚΟ είναι ΜΚΟ , όποιος δηλώνει αλληλέγγυος είναι αλληλέγγυος και με επαγγελματική εμπειρία μάλιστα, εκμεταλλευόμενος τις ελπίδες και τα όνειρα των προσφύγων, ξεσηκώνοντάς τους και παίζοντας δυσερμήνευτο ρόλο. Το χειρότερο είναι ότι  πείθει τους πρόσφυγες να διαμένουν σε άθλιες συνθήκες και στην εξαθλίωση, την ίδια στιγμή που διατυμπανίζει ότι υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματά. Κάτι σαν επαγγελματικό ανθρωπισμό ουσιαστικής αδιαφορίας. Την ίδια ώρα το ελληνικό κράτος απλώς παρακολουθεί  τις εξελίξεις.

Συνέχεια

Απαιτείται επιστράτευση της …κοινής λογικής

Το παράπονό του για τον χειρισμό εκ μέρους της Χαριλάου Τρικούπη της υπόθεσης των συνεργασιών στον χώρο της Κεντροαριστεράς δεν κρύβει ο πρώην υπουργός Μιχάλης Καρχιμάκης.

karximakis1418468305

«Με τον Θεοδωράκη που αλληθωρίζει πολιτικά και προς τα δεξιά, χωρίς πολιτικό στίγμα μπορούν κάποιοι να εμφανίζονται δημόσια και να διαλέγονται επί συνεργασιών. Με τον πρωθυπουργό του 44%, Πρόεδρο του Κινήματος και Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γ.Παπανδρέου που επικαλούμαστε το έργο του 2009-2011 χωρίς να λέμε το όνομα του, η δημόσια εμφάνιση για συζήτηση και συνεννόηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών του πλαισίου της συνεργασίας που θα έδινε και την σε επίπεδο ψυχολογίας στίγμα, δεν επιτρέπεται», λέει, χωρίς να κατονομάζει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αλλά φωτογραφίζοντάς την και καταλογίζοντάς της στην πραγματικότητα την παραπομπή του όλου θέματος σε μία …επιτροπή.

«Πού ξανακούστηκε να γίνεται συζήτηση για συμπόρευση πολιτικών δυνάμεων χωρίς να καθορίζεται σε κοινή δημόσια συνάντηση το πολιτικό πλαίσιο συνεννόησης από τους επικεφαλής των πολιτικών κομμάτων που θεωρείται ότι την επιδιώκουν;», αναρωτιέται, ζητώντας να επιστρατευθεί επιτέλους η κοινή πολιτική λογική αν όντως θέλουν συνεργασίες στον χώρο. «Εκτός και αν η συνεργασία είναι πρόφαση με στόχο πίσω από το σκηνικό αυτό, άλλες επιδιώξεις», όπως λέει με νόημα…

Πλεύση Ελευθερίας με νεανικό και ολιγομελές πλήρωμα

01.jpg
Mε την πυξίδα στραμμένη προς τον αντιμνημονιακό κόσμο και βάρκα… την ελπίδα ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν θα μακροημερεύσει, η Ζωή Κωνσταντοπούλου άνοιξε τα πανιά της.

Η 39χρονη πρώην πρόεδρος της Βουλής βάζει πλώρη για εξουσία με τη γέννηση του Πλεύση Ελευθερίας. Μόλις λίγες ημέρες πριν ανακοίνωσε τη δημιουργία του κόμματός της που ακόμη δεν είναι… κόμμα. Η ίδια ανέλαβε την πρωτοβουλία και σηκώνει άγκυρες αναζητώντας άλλα λιμάνια, κάτι που δεν έπραξε, όπως τουλάχιστον η ίδια ισχυρίζεται, ο Αλέξης Τσίπρας.

Ξεκινά τη νέα της πορεία με την πεποίθηση ότι η Πλεύση Ελευθερίας που γεννήθηκε ως κίνημα θα δομήσει ένα κόμμα μέσα από το κάλεσμά της προς τους πολίτες και κυρίως «από τη συστράτευση όσων θέλουν και είναι διατεθειμένοι να αγωνιστούν για την απελευθέρωση της χώρας από τα μνημονιακά δεσμά».

Συνέχεια

Δήλωση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Θανάση Θεοχαρόπουλου, για την διαπραγμάτευση: “Ζούμε το απόλυτο déjà vu”

theocharopoulos

Η κυβέρνηση μέχρι τώρα χειρίζονταν με τακτικισμούς την δύσκολη οικονομική πορεία της χώρας. Τις τελευταίες μέρες κατέφυγε σε αυτό που ξέρει πολύ καλά όπως απέδειξε το περσινό καλοκαίρι. Επέστρεψε σε πολιτικές τυχοδιωκτισμού. Προχωρά για άλλη μια φορά σε πολιτική διαπραγμάτευση και αδειάζει ξανά τα αποθεματικά διαφόρων φορέων με αποτέλεσμα να στεγνώνει και η ιδιωτική οικονομία από την μη πληρωμή των υποχρεώσεων του Δημοσίου. Η αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης η οποία δεν μπορεί να παρουσιάσει και να εφαρμόσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να προχωρήσει σε εξυγιαντικές ρυθμίσεις σε όλους τους τομείς πολιτικής και οι ιδεολογικές εμμονές ορισμένων εταίρων έχουν οδηγήσει στην σημερινή κατάσταση. Για αυτό τον λόγο προτείνονται συνεχώς υφεσιακά μέτρα και μέτρα υπερφολόγησης οδηγώντας την χώρα σε φαύλο κύκλο ύφεσης και ανεργίας.

Μέρες που έρχονται η κυβέρνηση οδηγεί την ελληνική κοινωνία σε σκηνές Παθών, χωρίς όμως να φαίνεται και η Ανάσταση. Η χώρα το 2016 κινδυνεύει να περάσει τα ίδια με το καλοκαίρι του 2015. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έχει μάθει από τα λάθη της, αλλά επαναλαμβάνει ακριβώς τα ίδια. Με θύματα δυστυχώς την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Ζούμε το απόλυτο déjà vu.