Αλ. Παπαδόπουλος: Όχι άλλη τύφλωση και κώφευση

 

alekospapadopoulos

Αυτή την περίοδο η χώρα βρίσκεται στη διάθεση πολλών και απρόβλεπτων γεγονότων. Θα αρκούσε απλά και μόνο ένα τυχαίο γεγονός, και όχι αναγκαία η συνδρομή πολλών, ώστε το εύθραυστο ελληνικό «σύστημα» να καταρρεύσει. Οι αρμοί που συνδέουν τα επιμέρους υποσυστήματα της χώρας (πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, θεσμικά κ.λπ.) είναι ατροφικοί και αδύναμοι να συγκρατήσουν τις αντίρροπες δυνάμεις πίεσης. Η πολιτική αποσταθεροποίηση της χώρας που άρχισε από τις ευρωεκλογές του 2014, συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Το οικονομικό σύστημα παραμένει σε απόλυτη ακινησία. Δεν παράγονται σημαντικά οικονομικά γεγονότα, οι δε συνολικοί οικονομικοί δείκτες εξελίσσονται αρνητικά και με προοπτικές δυσοίωνες. Και αυτό είναι λογικό, αφού η ουσιαστική πολιτική αστάθεια και αναξιοπιστία αφοπλίζουν τους Ελληνες και ξένους επενδυτές και ενισχύουν την έλλειψη εμπιστοσύνης στις κρατικές λειτουργίες. Οι ηγεσίες της χώρας δίνουν την εντύπωση ότι δεν πιστεύουν ούτε στην αναξιοπιστία τους. Συνέχεια

Ομιλία Στ. Τζουμάκα στην Επιστημονική Ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ

Κ20160124

Προφητική ομιλία χωρίς σημείωμα, 18 χρόνια πριν σε εκδήλωση για την Αγροτική Ανάπτυξη που διοργάνωσε το ΙΣΤΑΜΕ -Α. Παπανδρέου. Ισχύουν όλα μέχρι σήμερα γιατί δεν θέλανε να παραδεχτούν ότι η κατάσταση ως είχε, δεν οδηγούσε σε θετική διέξοδο.

Ομιλία Στέφανου Τζουμάκα στην επιστημονική Ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ «Αγροτική Περιφερειακή Ανάπτυξη», Άρτα, Μάιος 1998.

Ευχαριστώ πολύ κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές φίλες και φίλοι, το θέμα της αγροτικής πολιτικής και της γεωργίας είναι πάρα πολύ μεγάλο, είναι δύσκολο να εξαντληθεί σε μια τέτοια συνάντηση, όπου όλοι πρέπει να έχουμε σύντομες εισηγήσεις, να γίνει και διά­λογος. Υπάρχει, άλλωστε, και πάρα πολύ ζέστη εδώ στην πόλη. Σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας εδώ είμαστε σε καύσωνα σχεδόν.

Για να μιλήσουμε γι’ ανάπτυξη και για γεωργία πρώτα απ’ όλα πρέπει να ξεκινή­σουμε από το διεθνές περιβάλλον. Είναι αυτό που δίνει το σήμα και τον προσανατολι­σμό σε όλους μας. Όλους μάς επηρεάζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, όπου εκεί διαμορφώνεται το πλαίσιο των εξελίξεων της αξίας των προϊόντων και των συναλλα­γών. Και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου κυριαρχείται από δυνάμεις που είναι αντί­θετες με την πολιτική στη γεωργία που ασκούμε εμείς στην Ελλάδα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και σε άλλες χώρες. Συνέχεια

Γ. Παπαδόπουλος: Η αμείλικτη διαύγεια των πραγμάτων

alekos-papadopoulos

Το 2015 θα καταγραφεί στην ιστορία ως το έτος της κορύφωσης του λαϊκισμού στη χώρα μας. Με το 2016 ανέτειλε ένα νέο κεφάλαιο. Του τέλους της «αθωότητας».

Είναι πολύ δύσκολο πλέον να επανεμφανιστεί κάποιο από τα υπάρχοντα λαϊκίστικα κόμματα ή να εμφανιστεί κάποιο νέο στις επόμενες εκλογές και να αποτολμήσει να δημαγωγήσει με υποσχετικές προς τον λαό, προκειμένου να γίνει κυβέρνηση. Ο μύθος αυτός κατέρρευσε μαζί με το τέλος της αξιοπιστίας των σημερινών πολιτικών σχηματισμών. Αρχίζει σιγά-σιγά, και θα εντείνεται με τον καιρό, να συνειδητοποιείται περισσότερο η πραγματική κατάσταση της χώρας και η ανάγκη προσαρμογής της με περισσότερο ορθολογιστικούς τρόπους. Συνέχεια

Τ. Γιαννίτσης: Χρειάζεται μια νέα Κοινωνική Συμφωνία στο Ασφαλιστικό

giannitsis02
«Για να υπάρξει μια σταθερή λύση στο ασφαλιστικό χρειάζεται μια νέα Κοινωνική Συμφωνία, που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συλλογική αναγνώριση λαθών, συλλογική αντίληψη για τις νέες επιλογές και, πάντως, με ορίζοντα όχι τα δύο ή τρία χρόνια, αλλά ένα σημαντικά μεγαλύτερο βάθος χρόνου».
Αυτό τόνισε ο Τάσος Γιαννίτσης στην ομιλία του στην εκδήλωση του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση και του Friedrich Ebert Stiftung  με θέμα: Ασφαλιστικό, Δικαιοσύνη και Πραγματισμός.

Συνέχεια

Π. Οικονόμου: Με τα παλιά κόμματα δε γίνεται δουλειά!

oikonomoupantelis

Νομίζω όλοι καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλη ανάγκη είναι να βάλουμε μπροστά καινούργιες δουλειές, ώστε να επανέλθει η ζωή μας σε φυσιολογικές συνθήκες. Για να γίνει αυτό, χρειάζονται σημαντικά κεφάλαια για επενδύσεις. Όπως επίσης σημαντικοί πόροι απαιτούνται για να αποφύγουμε και άλλους κύκλους μειώσεων στις συντάξεις, αυξήσεων των εισφορών και των ορίων ηλικίας και να μη καταρρεύσει η κοινωνική ασφάλιση.

Και όμως ούτε η σημερινή, ούτε η προηγούμενη κυβέρνηση καταπιάστηκαν με το θέμα αυτό. Η μεγάλη πλειοψηφία των κυβερνητικών στελεχών, πρώην και νυν, προτιμούν να «αντιπαρατίθενται» στα ΜΜΕ με σκοπό τη φθορά του κομματικού (ή και εσωκομματικού) αντιπάλου. Η εξεύρεση λύσης στα δικά μας προβλήματα έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα. Τα παλιά κόμματα έχουν εκφυλιστεί σε ομάδες διεκδίκησης της εξουσίας και νομής της επ’ ωφελεία τους και όχι υπέρ του δημόσιου συμφέροντος. Έτσι άλλωστε έχει προκύψει η απαξίωση ιστορικών παρατάξεων, η φαλκίδευση της αντιπροσώπευσης, τελικά, η ανοιχτή αμφισβήτηση της δημοκρατίας.

Η αλήθεια είναι ότι με τα παλιά κόμματα δε γίνεται δουλειά. Αν λοιπόν δε θέλουμε να κυλήσουμε ακόμα πιο κάτω, ας τολμήσουμε. Όχι «τρίτο πόλο», μιας και πρώτος και δεύτερος, όπως τους χρειαζόμαστε, δεν υπάρχουν. Δεν έχουμε ανάγκη μια «σφήνα» ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, αλλά, επί τέλους, ένα πραγματικό, σύγχρονο κόμμα, πέρα και πάνω από αυτούς. Πραγματικό γιατί δεν θα έρχεται από το πουθενά. Και σύγχρονο γιατί θα ξέρει που πάμε. Με ρίζες ώστε να έχει κατεύθυνση και με ζωντανή συμμετοχή ώστε να είναι δημοκρατικό. Με εκκίνηση στις επόμενες εθνικές εκλογές!

Γ. Φλωρίδης: Τρύπια κουρελού

floridis

Η είδηση της συνάντησης Κατρούγκαλου-Αλεξιάδη μετά την ολοκλήρωση της πρότασης ΣΥΡΙΖΑ για το ασφαλιστικό είναι ενδεικτική της απίστευτης προχειρότητας, αλλά και της μικροπολιτικής κουτοπονηριάς, με την οποία η «πρώτη φορά αριστερά» αντιμετωπίζει ένα από τα κορυφαία προβλήματα της χώρας.

Ενώ το ζήτημα του ασφαλιστικού είναι πρωτίστως πρόβλημα δημοσιονομικό, ο αρμόδιος Υπουργός Οικονομικών καλείται να ενημερωθεί κατόπιν εορτής. Το ίδιο και οι κοινωνικοί εταίροι και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Το κύριο χαρακτηριστικό της Συριζαίικης πρωτοβουλίας είναι η με κάθε τρόπο μετάθεση του βασικού προβλήματος στο πιθανώς κοντινό εκλογικό μέλλον, όπως ακριβώς στο πρώτο επτάμηνο της αριστερής διακυβέρνησης, όταν όλες οι οικονομικές υποχρεώσεις των πολιτών μετατέθηκαν για μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Συνέχεια